NTM - New Tribes Mission | Planting Tribal Churches

Als het hele lichaam oog was, waar zou het gehoor zijn? Als het hele lichaam gehoor was, waar zou de reuk zijn? Maar nu heeft God de leden, elk van hen afzonderlijk, in het lichaam een plaats gegeven zoals Hij gewild heeft.

1 Kor.12:17,18

Zie onze laatste nieuwsbrief:  Keyser nieuws 21

Josephine

De reis

Het was even spannend of we nu een werk van NTM konden gaan bezoeken of niet aangezien ons vertrek gepland stond in de nacht na de tweede ronde in de verkiezingstrijd tussen voormalig President Abdoulay Wade of zijn tegenkandidaat Macky Sall. Maar we waren erg dankbaar dat alles rustig verliep en vernamen net voor ons vertrek dat de voormalige President Wade de winnaar Macky Sall feliciteerde met zijn overwinning! We kunnen niet anders zeggen dan dat we een voorspoedige reis hebben gehad naar Tongia in het zuiden van Senegal aan de grens van Guinee. Het was een reis van ongeveer 10 uur en we kregen zo dus ook de gelegenheid om heel wat van Senegal te zien.  En hoewel we wisten dat er nog mensen in hutjes wonen hier in Senegal, hadden we eigenlijk aangenomen dat dat inmiddels een beetje de uitzondering op de regel was.  Het verbaasde ons te zien dat we (eenmaal buiten de stad) het ene dorp na het andere dorp voorbij reden waarin de mensen dus inderdaad nog in hutjes wonen en zeer primitief leven. Ook de Badyaranki bevolking leeft op deze wijze en we hadden het voorrecht hen te mogen bezoeken.

Kijkend naar de witte kindjes!!!

Spelen met de dorpskinderen

Eerste indrukken

Eenmaal aangekomen herinnerden we ons gelijk weer wat hitte met je kan doen. Wat een groot verschil met Dakar! We hebben nu nog heerlijke temperaturen in de stad, maar in Tongia was het hitte seizoen al weer begonnen en hoewel wij alweer aan het puffen waren werden we door de zendelingen verteld dat dit nog maar het begin was. We konden verblijven in een huisje dat ooit gebouwd is voor een zendelinge die er inmiddels niet meer woont.

Er kwamen gelijk veel kinderen uit het dorp naar ons kijken, want hoewel ze inmiddels al wel gewend zijn aan blanken mensen, waren de kleine edities van die blanken toch wel erg interessant. Onze kinderen konden gelukkig leuk spelen met de kinderen daar, maar zo nu en dan merkten we ook dat ze overweldigd werden door alle aandacht en alle aanrakingen aan gezicht en haar. We ontmoetten het team onder het genot van een verfrissend drankje en mochten horen over hun werk onder deze stam. Ook kregen we een rondleiding door het dorp en bezochten we vele families. In de avond liepen we terug naar ons verblijfplaats, gewapend met zaklamp en drie luidruchtige kinderen om de slangen te laten weten dat we er aankwamen en eenmaal terug doodden we 5 grote spinnen. Na een emmer koud water over ons heen te hebben gegooid in de douche gemaakt van golfplaten, evalueerden we wat onze eerste indrukken waren. We waren er snel over uit: Prachtig werk, ongelooflijk dat deze groep zendelingen dat kan en wil .. maar help wat een leven…

Literacy

Anne & Eric Stottlemeyer

Het team en het werk

-          Toen Eric aan zijn taalhelper, die hem helpt de Bijbellessen te vertalen, vroeg wie hij dacht dat Jezus was antwoorde deze: “Tja het is duidelijk geen persoon zoals ons… en misschien denk ik wel heel gek hoor, maar ik zou bijna zeggen dat het God zelf moet zijn in een andere persoon”

-          Een ander van het team vroeg aan een dorpeling: “Zeg vertel eens iets over God, Wie is God eigenlijk?” De dorpeling antwoorden vervolgens: “Wij kennen God niet, maar jullie wel, dat kunnen we wel zien. Jullie moeten ons vertellen over God.

-          Ook had een van de taalhelpers van het team gezegd in het dorp: “Als jullie horen wat deze blanken te zeggen hebben dan weten jullie gelijk dat het wel waar moet zijn.”

Prachtig om al deze dingen te horen en indrukwekkend hoe de Geest van God al met o.a. deze mensen bezig is nog voordat het Bijbelonderwijs gegeven is. De mensen lijken echt honger te hebben naar de waarheid.

Een kamp in het dorp

Ketting als bescherming tegen de geesten!

Buiten eten koken

 

Het dorp

Van de dorpelingen heeft elke familie z’n eigen kamp zeg maar van ongeveer 50 m2 en daar staan zo’n 4/5 hutjes op voor de familie. Mannen slapen alleen in een hut (soms met een wat oudere zoon) en vrouwen alleen met de kinderen aangezien de man meerdere vrouwen heeft. Buiten wordt er gekookt op een vuurtje en water kan je putten in een waterput van ongeveer 27 meter diep. De bevolking is enorm animistisch en het is merkbaar dat ze in angst leven voor de geesten. Overal hangen amuletten tegen het ongeluk van de geesten en ook in de kleding, behuizing, slaapplaatsen wordt daar rekening mee gehouden. Het zijn ook de huizen van de zendelingen die op het land mogen wonen waar volgens hen de geesten zich bevinden. Ook is de I slam sinds een aantal jaren binnengeslopen, hoewel dat meer iets van naam is dan dat de mensen echt weten wat dat inhoudt.

Waterput op de achtergrond

Tenslotte

Hoewel we de eerste dag een soort van schok reactie hadden, realiseerde we na een aantal dagen des te meer dat dit echt prachtig werk is en dat het fantastisch zou zijn om daar een aandeel in te mogen hebben, hetzij in de stam zelf hetzij in een ondersteunende bediening. Hoe geweldig zou het zijn als straks de naam van onze God ook hier onder de Badyaranki groot gemaakt zou worden. En hoe geweldig als deze mensen de vrede en het diepe geluk mogen ervaren door het kennen van hun Schepper!

Het hart van de mens overdenkt zijn weg, maar de Heere bestuurt zijn voetstappen.

Spreuken 16:9

Dit weekend is het dan eindelijk zover en zullen we naar Tongia gaan in het zuiden van Senegal. Maar dit onder de voorwaarden dat het morgen (zondag 25 maart) rustig blijft na de uitslagen van de verkiezingen. De meeste kerken hebben morgen geen eredienst en we worden ook sterk aangeraden door de ambassade om morgen niet de deur uit te gaan als het niet nodig is. We kunnen er dus een heerlijke rustdag van maken zo vlak voor ons vertrek. Het plan is om in de nacht van zondag op maandag te vertrekken met onze veldleider en nog een andere collega. We hebben al lang uitgekeken naar deze trip en we zien uit naar hoe de Here deze tijd gebruiken zal . We bidden dat de Here ons duidelijk zal leiden, ook wat betreft dit werk onder de Badiaranke. De zendelingen verlangen nog altijd om versterkt te worden door nog een gezin aangezien er nu maar één gezin en twee singles zijn.

- Zou u willen bidden dat morgen de verkiezingen goed mogen verlopen en dat alles rustig en vredig mag blijven?

- Zou u willen bidden dat we een goede reis mogen hebben aangezien deze ongeveer 10 uur gaat duren. Dit is best een uitdaging met de 3 kinderen

-Wilt u de Here bidden dat Hij ons duidelijk zal leiden wat betreft onze bediening in de toekomst?

Gister was het dan eindelijk de dag van de verkiezingen. Het verliep allemaal zeer rustig. Hoewel we verwacht hadden al een definitieve winnaar te hebben, blijkt het allemaal iets ingewikkelder te zijn. Voor nu lijkt het erop dat de zittende president Abdoulaye Wade de meeste stemmen heeft gekregen, maar dat hij nauw wordt gevolgd door een tegenkandidaat; Macky Sall. Volgens de wet moet er in zo’n geval (bij minder dan 50% van de stemmen) een tweede ronde komen die dan zal gaan tussen de twee koplopers. Deze zal dan plaatsvinden tussen 18 maart en 1 april. Toch is dit nog niet definitief besloten. Eerst moeten, aan het einde van deze week, de officiële uitslagen nog komen.

Voor nu is het even lekker rustig in Senegal! We houden jullie op de hoogte.

We zijn erg dankbaar dat we allemaal een goede gezondheid hebben en dat de kinderen het erg naar hun zin hebben op school. Judah kan echt super mooi knutselen, tekenen en het alfabet van A tot Z foutloos opschrijven  etc. Gloria begint al wat Frans te brabbelen waar we ook echt van genieten. Toch kunnen de kinderen zich moeilijk uiten op school. Ze zijn over het algemeen extravert, maar de taal is een barrière. Wilt u bidden dat ze zich op de een of andere manier kunnen uiten en zich helemaal mogen ontspannen? Ze hebben pas hun schoentje mogen zetten en als gezin hopen we natuurlijk volgende week sinterklaas te vieren waar ze heel erg naar uitzien. Judah herinnert ons er vaak aan dat Sinterklaas niet echt is, maar de Here God wel en daarom dat hij aan papa en mama maar al z’n verlangens opsomt!

We zijn erg dankbaar dat we actief kunnen deelnemen in de gemeente. Eliza onderwijst regelmatig de kinderen van de zondagschool (leeftijd 4-13) en kan daar echt haar gaven en talenten kwijt. Want laten we het maar zo zeggen; een beetje hulp en leiding was hard nodig daar.  Anne is begonnen met  Bijbelstudie geven op de doordeweekse kringavond en heeft daar veel plezier in. Bidt u mee dat we steeds meer comfortabel mogen worden in het Frans zodat we steeds vrijmoediger mogen praten als we een taak hebben? Wilt u bidden dat we gezegend mogen worden en een zegen mogen zijn voor de gemeente ?

Wilt u aanhoudend bidden dat de Here ons duidelijk laat zien wat Hij voor ons heeft na onze taal en cultuurstudie? Dat God ons zo samen een verlangen mag geven voor een bediening! Bedankt voor uw trouwe gebeden. Wij vinden het fijn om ook voor jullie te bidden, dus laat maar weten!

Galaten 6:2 Draag elkaars lasten en vervul zo de wet van Christus.

Afgelopen 7 november was er feest hier in Senegal. Het welgehete offerfeest, schapenfeest of zoals men het hier in het Wolof noemt: Tabaski! Na de Ramadan viert men het Suikerfeest, wat het kleine feest genoemd wordt. Tabaski daarentegen is het grootste feest. Volgens de Koran vroeg Allah aan Abraham om zijn enige zoon (men denkt Ismaël) te offeren. Al was Abraham erg verdrietig, was hij toch in staat om aan Allah’s verzoek gehoor te geven. Net voordat Abraham zijn zoon wilde slachten, hield Allah hem tegen en gebood Abraham een schaap te offeren in zijn plaats. Om Abrahams bereidwilligheid en gehoorzaamheid aan Allah te gedenken slacht elke familie op Tabaskimorgen een schaap. Als men bijvoorbeeld 4 vrouwen heeft, dient de man des huizes 4 schapen te slachten. Men slacht de schapen gewoonlijk voor z’n huis. De rest van de dag word er gebeden en vooral gefeest. Iedereen draagt nieuwe feestelijke kleding. Ouders geven hun kinderen cadeaus en geld. De mensen vieren feest, grillen hun schaapje en delen het vlees met vrienden en familie en geven daarbij dank aan Allah. De afgelopen weken waren er op vele straten en markten schapen te koop, al lijken ze voor ons meer op geiten. Zelfs de meest arme families proberen aan geld te komen om hun schaapje te kunnen kopen.

Om al die slachtpartijen aan onze kinderen voorbij te laten gaan zijn wij tijdens dit feest er even tussen uitgegaan en hebben wij de WEC school bezocht in Kinibour. (Dit is ongeveer 80 km van Dakar) Het was erg verfrissend om even met de auto van de mission (grote 4×4 pick up truck) de stad uit te gaan en wat van de natuur van Senegal te genieten. Op de WEC school hebben we onze oude Britse buren weer gezien die we hebben leren kennen tijdens onze Franse studie in Albertville. Er zijn daar ongeveer 75 zendingskinderen die daar naar school gaan en waarvan het grootste gedeelte daar ook in dorms wonen. Ook ontmoetten we daar een Nederlands echtpaar die daar als Dormparents werken. Zij probeerden ons al op alle manieren duidelijk te maken dat we een goed koppel zouden zijn om daar te werken in de toekomst. Er zijn leerkrachten nodig, technische mensen, dormparents etc. Al met al, het was fijn om de lokatie even te zien. We zien er naar uit hoe de Heer ons gaat leiden dit jaar. We zullen in het nieuwe jaar een aantal stammen gaan bezoeken hier in Senegal en zodoende zullen we wat inzicht krijgen wat betreft de werken van NTM.

De kinderen van de zondagschool hadden een liedje geleerd met bewegingen. Hier een kort fragment daarvan. De blanke jongen aan de linkerkant is de zoon van Harry en Reidun Groot. Aan de rechterkant zien jullie Judah en Gloria op hun manier meedoen…

Eergisteravond was er weer zoveel herrie in de straat dat ik toch maar even een kijkje ging nemen wat er nu allemaal gebeurde. Nu bleek dat ongeveer 3o meter vanaf ons huis er een aardig feestje aan de gang was. Na nagevraagd te hebben wat de reden van dit alles was, bleek het een georganiseerd gebeuren te zijn maar zonder reden. Gewoon omdat men hier van feesten houd! Het lawaai was zo hard dat we alle luiken en ramen dicht moesten doen om jezelf nog een beetje verstaanbaar te maken.

Gisteren hebben we een feestelijke dienst gehad in onze gemeente église baptiste de la grâce. 2 gezinnen werden uitgezonden vanuit onze gemeente hier om de Heer te dienen in West-Afrika. Een Afrikaans gezin die in het binnenland van Senegal gaan werken en een Braziliaans/Amerikaans gezin die zich gaan bezig houden met het onderzoeken van onbereikten bevolkingsgroepen in Mali, Ghana, Ivoorkust, Benin en als laatste Burkina faso. Dit laatse gezin werkt met New Tribes Mission. Hier een kort filmpje om even bij ons in de gemeente om het hoekje te kijken. Je herkent de zendingswerkers aan dezelfde Afrikaanse kledij.